
Η έκθεση Βλέμμα Ανδρών εξετάζει τη σύγχρονη αναπαράσταση της γυναικείας μορφής μέσα από την οπτική των ανδρών δημιουργών. Δεν επιχειρεί να ορίσει τη γυναικεία ταυτότητα ούτε να την ερμηνεύσει, αλλά να αναδείξει τον τρόπο με τον οποίο η εικόνα της λειτουργεί ως φορέας επιθυμίας, ιδεών, μνήμης και πολιτισμικών συμβολισμών.
Η έννοια του «βλέμματος», όπως αναλύεται στη σύγχρονη θεωρία της εικόνας και ιδιαίτερα από τον John Berger στο Ways of Seeing (1972), δεν είναι ουδέτερη. Ο Berger επισημαίνει ότι η οπτική αντίληψη, που προηγείται της γλώσσας και καθορίζει τη θέση μας στον κόσμο, διαμορφώνεται πάντοτε μέσα σε ιστορικά και κοινωνικά συμφραζόμενα. Κάθε εικόνα, επομένως, ενσωματώνει έναν τρόπο θέασης, μια πολιτισμικά διαμορφωμένη αντίληψη για τον Άλλον.
Επομένως, η επιλογή αποκλειστικά ανδρών δημιουργών είναι μια συνειδητή επιμελητική πράξη, ώστε να αναδειχθεί ότι το σημερινό αφήγημα για τη γυναίκα δεν είναι μονοσήμαντο και ότι το σύγχρονο ανδρικό βλέμμα έχει πολλαπλές εκδοχές. Στα έργα των Πασχάλη Αγγελίδη, Αχιλλέα Αϊβάζογλου, Στέλιου Γαβαλά, Μάνου Ιωαννίδη, Χρίστου Καρά, Νίκου Κυπραίου, Περικλή Κωστόπουλου, Θανάση Λεονταρίδη, Αντώνη Μιχαηλίδη, Αλέξανδρου Μουστάκα, Θωμά Μπερτόλη, Γιάννου Μπουζιούκου, Ηλία Παπανικολάου, Σωτήρη Σόρογκα, Γιώργου Σταθόπουλου και Αστέριου Τόρη η γυναικεία μορφή εμφανίζεται ως ψυχολογική προσωπογραφία, αλληγορία, μνήμη, ερωτικό σώμα, μυθολογικό σύμβολο. Αυτή η εικονογραφική ποικιλία υπογραμμίζει ότι το βλέμμα δεν είναι στατικό ούτε μονοσήμαντο, αλλά μετασχηματίζεται και επαναπροσδιορίζεται διαρκώς μέσα σε νέες συνθήκες αναπαράστασης.
Αν και η 8η Μαρτίου έχει αφιερωθεί στη γυναίκα, η έκθεση είναι κυρίως αφορμή αναστοχασμού. Χωρίς να προτείνει πώς «πρέπει» να αναπαρίσταται η γυναικεία μορφή σήμερα, δεν επιχειρεί να υποκαταστήσει τη γυναικεία φωνή, ούτε να τη σχολιάσει, αλλά να μετατοπίσει το ερώτημα από το «τι είναι η γυναίκα» στο «πώς τη βλέπουμε» και «τι σημαίνει αυτό σήμερα».
Επί αιώνες, αν η γυναίκα υπήρξε εικόνα, σήμερα το ζητούμενο είναι η κατανόηση των μηχανισμών που παράγουν εικόνες. Και επειδή το ανδρικό βλέμμα δεν είναι μονολιθικό αλλά ένα πλέγμα θέσεων, επιθυμιών και πολιτισμικών κωδίκων, η έκθεση μας δείχνει διαφορετικές σύγχρονες αναγνώσεις της γυναικείας μορφής.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
Καθηγητής Ιστορίας και Θεωρίας της Δυτικής Τέχνης
Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
Έναρξη : 7 Μαρτίου 2026 / Ώρα: 12:00 – 15:00 / Διάρκεια Έκθεσης 07/03/2026 – 05/04/2026
ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Πασχάλης Αγγελίδης (Αλεξανδρούπολη 1955), σπούδασε διακόσμηση και ελεύθερο σχέδιο στο εργαστήρι του Κώστα Λούστα καθώς και ζωγραφική και σκηνογραφία στον Δημήτρη Σκρέτα.
Το έργο του συνδυάζει ποιητικό ρεαλισμό με σουρεαλιστικές αναφορές, εμποτισμένες με ιστορική μνήμη και έντονη ελληνικότητα. Η ζωγραφική του, μια ιδιότυπη «ψυχολογική σκηνογραφία», αναδεικνύει γυναικείες μορφές και συμβολικά, αλληγορικά τοπία.
ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΑΪΒΑΖΟΓΛΟΥ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Αχιλλέας Αϊβάζογλου (Θεσσαλονίκη 1948), απόφοιτος της Σχολής Βακαλό και της Α.Σ.Κ.Τ., υπήρξε μαθητής του Γιάννη Μόραλη και καθηγητής στο ΤΕΙ Αθήνας (νυν Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής).
Η ζωγραφική του, βαθιά αισθαντική και ανθρωποκεντρική, αποτυπώνει αστικά τοπία και καθημερινά αντικείμενα ως στοχασμούς μνήμης, φθοράς και υπαρξιακής εμπειρίας.
ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΑΒΑΛΑΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Στέλιος Γαβαλάς (Αθήνα 1966), σπούδασε γλυπτική στην Α.Σ.Κ.Τ. (1985-1990) με καθηγητές τους Γιώργο Νικολαΐδη και Θόδωρο Παπαγιάννη. Έζησε και εργάστηκε στο Σίδνεϊ (1992–1994), πειραματιζόμενος με διαφορετικά υλικά. Από το 1998 εργάζεται για το Ταμείο Αρχαιολογικών Εσόδων του Υπουργείου Πολιτισμού, όπου το 2006 ανέλαβε τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή.
Βραβευμένος στη Biennale Φλωρεντίας (2001), αναδεικνύεται σε «σημειολόγο» της σύγχρονης γλυπτικής συνδυάζοντας αρχαιολογική γνώση, τεχνολογία και συμβολισμό σε έργα όπου ήχος, εικόνα και ύλη συγκροτούν μια διαχρονική εμπειρία.
ΜΑΝΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Μάνος Ιωαννίδης (Θεσσαλονίκη 1955), γνωστός για τα πολύχρωμα μετα-ποπ ψυχολογικά πορτρέτα ιστορικών προσωπικοτήτων και καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων και το πορτρέτο της Αμερικανίδας πρέσβειρας Kimberly Guilfoyle, έχει βραβευτεί από το World Business Angels Investment Forum (WBAF) για την «Τριλογία της Περιβαλλοντικής Συνείδησης» ως παγκόσμιο σύμβολο ενεργού κλιματικής ευαισθητοποίησης και έχει δημιουργήσει την pop art πρόσοψη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Καλλιθέας.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΡΑΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Χρίστος Καράς (Τρίκαλα 1930 – Αθήνα 2023), υπήρξε κορυφαίος ζωγράφος της «γενιάς του ‘60». Με σπουδές στην Πάντειο, την Α.Σ.Κ.Τ. με δασκάλους τον Γιάννη Μόραλη και τον Γιάννη Παππά και με υποτροφία ΙΚΥ, στην École des Beau x -Arts στο Παρίσι (1957–1960), εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε Βενετίας (1984). Το έργο του συνδυάζει την αναπαράσταση με την αφαίρεση και σουρεαλιστικά στοιχεία σε μια ποιητική, μεταφυσική διάσταση. Εμβληματικό δημόσιο έργο του είναι η «Διαστημική Ποίηση» στον σταθμό Μετρό Χαλανδρίου.
ΝΙΚΟΣ ΚΥΠΡΑΙΟΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Νίκος Κυπραίος (Βαθύ Σάμου 1944), μετανάστευσε στη Μελβούρνη (1972), όπου έζησε για περίπου δύο δεκαετίες, πριν επιστρέψει μόνιμα στην Ελλάδα. Το έργο του διερευνά τη μνήμη, το όνειρο και την τοπογραφία του υποσυνείδητου. Από τις «Ερινύες» και τις «Ωδίνες» έως το «Έρεβος» (2025) και τα «Όνειρα» (2025) χαρακτηρίζεται από τη συμβολική χρήση του φωτός και τις αναφορές στο Αιγαίο, τη βυζαντινή παράδοση και την ελληνική μυθολογία. Το 1995 βραβεύτηκε με το πρώτο Βραβείο στο Μουσείο Marc Chagall.
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Περικλής Κωστόπουλος (Αθήνα 1959), διαμορφώνει μια συγκρουσιακή, «καταστασιακή» ζωγραφική με έμφαση στην τριχρωμία μαύρου-κόκκινου-κίτρινου. Παρακολούθησε μαθήματα γυψοτεχνίας στην Α.Σ.Κ.Τ. κοντά στους Γιώργο Βογιατζή και Σταύρο Δαλάκο. Στο έργο του, το γυναικείο σώμα λειτουργεί ως πεδίο έντασης και ρήξης, με τη μορφή να γεννιέται και να διαβρώνεται από τη χειρονομία. Με αναφορές στον νέο-εξπρεσιονισμό και την Art Brut, διερευνά τα όρια ταυτότητας και ορατότητας.
ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΔΗΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Θανάσης Λεονταρίδης (Αθήνα 1947), εφευρέτης και ζωγράφος, γνωστός για τον συνδυασμό της τεχνολογικής καινοτομίας με την καλλιτεχνική δημιουργία έχει επινοήσει τον «Εικονικό Ογκομορφισμό» (Virtual Volumism), ένα υβρίδιο σουρεαλισμού, αρχιτεκτονικής κατασκευής και τρισδιάστατης αναπαράστασης σε πολυσχηματικούς καμβάδες. Είναι ιδρυτής της εταιρείας CAL και έχει αναπτύξει καινοτόμες κατασκευές, όπως τηλεκατευθυνόμενα μηχανικά πουλιά και ιδιαίτερα φωτιστικά.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Αντώνης Μιχαηλίδης (Χαρτούμ 1960), απόφοιτος της Α.Σ.Κ.Τ. από το εργαστήρι γλυπτικής του Γιώργου Νικολαΐδη, είναι Καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Δ.Π.Θ. Το έργο του εντάσσεται στη μετα-μινιμαλιστική γλυπτική και τις εικαστικές εγκαταστάσεις, με χρήση ποικίλων υλικών. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, εισήγαγε την «τελετουργική υβριδιολογία», εμπλουτίζοντας την ελληνική θεματογραφία με πολιτισμικές μνήμες από την Αφρική. Δημιούργησε «fake αρχαιολογικές ιστορίες» (Αρχαιολογία (1994), ως κριτικό σχόλιο για τη μουσειοποίηση της ιστορίας, με ειρωνεία και αυτοσαρκαστική διάθεση.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Αλέξανδρος Μουστάκας (Αθήνα 1970), απόφοιτος της Α.Σ.Κ.Τ. με δασκάλους τον Δημοσθένη Κοκκινίδη και Δημήτρη Μυταρά και γιος του γλύπτη Βαγγέλη Μουστάκα, κινείται στο χώρο του ψηφιακού μεταμοντέρνου νεοκλασικισμού. Η θεματογραφία του συνδυάζει μορφές της αρχαιότητας με σύγχρονες ψηφιακές αναφορές, δημιουργώντας στοχαστικές εικόνες ενδοσκόπησης και απόκοσμης ηρεμίας. Στη ζωγραφική του, η μνήμη, η μεταμόρφωση και η ταυτότητα επαναπροσδιορίζονται μέσα από μια ψυχολογικά φορτισμένη εικαστική αφήγηση.
ΘΩΜΑΣ ΜΠΕΡΤΟΛΗΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Θωμάς Μπερτόλης (Αθήνα 1973), με σπουδές στην κεραμική και τη γλυπτική εστιάζει στην πλαστικότητα του πηλού, δημιουργώντας έναν ανθρωποκεντρικό μικρόκοσμο ζωομορφικών μορφών. Τα έργα του που εξερευνούν τον ψυχολογικό και βιολογικό υβριδισμό, συνδυάζοντας χιούμορ, ανθρωπολογικούς συνειρμούς και αρχέγονες μυθολογικές αναφορές, με μια ιδιότυπη μετα-σουρεαλιστική γλυπτική γλώσσα.
ΓΙΑΝΝΟΣ ΜΠΟΥΖΙΟΥΚΟΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Γιάννος Μπουζιούκος (Αθήνα 1954), απόφοιτος της Σχολής Βακαλό (1972-1975) με καθηγητές τον Παναγιώτη Τέτση και τον Γιάννη Βαλαβανίδη, ειδικεύεται στο αρχιτεκτονικό γυαλί (vitrail) και το glass collage. Έχει διδάξει stained glass και είναι μέλος της Society of Industrial Artists and Designers (S.I.A.D) Λονδίνου. Ως μελετητής και κατασκευαστής σύγχρονων εφαρμογών γυαλιού, μετατρέπει το φως σε δομικό στοιχείο της σύνθεσης. Γεωμετρικοί σκελετοί και οργανικές φόρμες συνθέτουν ισορροπημένα σύνολα αυστηρής δομής και φυσικής ρευστότητας, επιτρέποντας στο φυσικό ή τεχνητό φως να μεταβάλλει διαρκώς την αντίληψη του έργου στο χώρο.
ΗΛΙΑΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Ηλίας Παπανικολάου (Αθήνα 1974), σπούδασε Ζωγραφική στην Α.Σ.Κ.Τ. με καθηγητή τον Νίκο Κεσσανλή (1991-1996). Από την εννοιολογική τέχνη και τις κατασκευές οδηγήθηκε σε μια προσωπική, παραστατική ζωγραφική με έντονη χρωματική παλέτα και ανθρωποκεντρική θεματογραφία. Συνδυάζει αναφορές από την αρχαία ελληνική τέχνη, τη βυζαντινή αγιογραφία και το Θέατρο Σκιών με επιρροές με μια μετα-ποπ αισθητική. Έχει συνεργαστεί με τη θεατρική ομάδα «Σημείο Μηδέν» και έχει εικονογραφήσει ποιητικές εκδόσεις.
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΟΡΟΓΚΑΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Σωτήρης Σόρογκας (Αθήνα 1936), από τους κυριότερους εκπροσώπους της «γενιάς του ‘60» σπούδασε στην Α.Σ.Κ.Τ. (1955–1961) με δάσκαλο τον Γιάννη Μόραλη και δίδαξε επί δεκαετίες στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Ε.Μ.Π., όπου είναι και Ομότιμος Καθηγητής. Η ζωγραφική του, λιτή και στοχαστική, εστιάζει σε πέτρες, πηγάδια, σκουριασμένα μέταλλα, εγκαταλελειμμένα σκαριά και παλιές φωτογραφίες, μετατρέποντας τη φθορά σε υπαρξιακό στοχασμό για τον χρόνο και τη μνήμη. Με την αυστηρή αντιπαράθεση λευκού και μαύρου, το φως αναδεικνύεται σε πνευματικό αντίβαρο της ύλης. Τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών (2003) και με το Παράσημο του Τάγματος της Τιμής (2018).
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Γιώργος Σταθόπουλος (Καλλιθέα Αγρινίου 1944) σπούδασε στην Α.Σ.Κ.Τ. (1966–1971) με δασκάλους τον Γιάννη Μόραλη, τον Νίκο Νικολάου και τον Γιάννη Παππά. Μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της σύγχρονης ελληνικής ζωγραφικής. Το έργο του, βαθιά ανθρωποκεντρικό, συνδυάζει το ελληνικό φως με λυρική και σουρεαλιστική ευαισθησία. Ζευγάρια, περιστέρια, μουσικά όργανα και αστικά τοπία συγκροτούν έναν ποιητικό κόσμο όπου ο έρωτας και η τρυφερότητα μετατρέπονται σε εικόνες αρμονίας και πολιτισμικής μνήμης.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΤΟΡΗΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΓΑ

Ο Αστέριος Τόρης (Μόναχο 1961) σπούδασε μουσική στο Απολλώνιο Ωδείο στην Αθήνα και ζωγραφική στα εργαστήρια ζωγραφικής Morricke Schule στη Στουτγάρδη. Ιδρυτικό μέλος του Hellenic Art Vioma και της Art Appel Gallery (2019-23), αναπτύσσει έναν «γαλαξιακό εξπρεσιονισμό», διερευνώντας τον υπέρυθρο κόσμο και τη σχέση μικρόκοσμου–μακρόκοσμου. Με αναφορές στη φυσική του χωροχρόνου και την εξπρεσιονιστική χειρονομία, μετατρέπει το τελάρο σε πεδίο ενεργειακών, κοσμικών ιχνών.
















